Այս գրառումը երրորդն է “Հայկական սոցիալական ցանցեր ” շարքից և շաշափում է դրանց հավանական զարգացման ուղիները:
Առաջին երկու գրառումները՝
Սոցիալական ցանցեր. առկա իրադրությունը և Սոցիալական ցանցեր. հրամայականները :
Նախորդ գրառման մեջ ես անդրադարձա նոր հնարավորությունների և առավալությունների անհրաժեշտությանը և ինովացիայի պակասին:
Մինչդեռ ինովացիան մեծ մասամբ հենց նոր հնարավորության/առավելության աղբյուր է, այն առավելության միակ աղբյուրը չէ:
Հաշվի առնելով այն սպառնալիքները, որոնք կանգնած են հայկական սոցիալական ցանցերի առջև (ռեզերվային կայք դառնալը, ծանոթությունների կայք դառնալը), հայկական սոցիալական ցանցերը (եթե իհարկե ուզում են խուսափել այդ ճակատագրից) ուղղակի պարտադրված են սկզբունքորեն նոր կամ ուրիշ բան առաջարկել և դա պարտադիր չէ, որ լինի տեխնիկական կամ բիզնես-մոդելի ինովացիա:
Ահա, թե ինչու եմ ես այդպես կարծում. մեկ հայացք գցելով հայկական ամենահաճախելի կայքերին՝ circle.am-ի վարկածով, պարզ է դառնում, որ դրանց բովանդակությունը ասես կազմված լինի ըստ հայաստանցիների որոնողական սովորությունների հիման վրա:
Ահա թե, ինչ է պետք հայստանցիներին Ինտերնետում, բացի օդնոկլասսնիկի-ից: Ի՞նչու չօգտագործել այս հնարավորությունը և ավելի շատ օգտագործողներ չգրավել:
Մեր ընթերցողը ճշմարտացիորեն կպատասխանի “որովհետև, սոցիալական ցանցերը պորտալներ չեն և այնտեղ ի բնե պետք է գերակշռի օգտվողների կողմից ստեղծված բովանդակությունը [user generated content]“:
Սա իհարկե օբյեկտիվ դիտարկում է, բայցևայնպես, մի՞թե հնարավոր չէ հեշտացնել user generated content-ի գեներացումը կամ ավելի ճիշտ՝ սեիալների տարածումը սոցիալական ցանցերում:
Կամ եթե դա դժվար է, կամ աննպատակահարմար, արժե ևս մի հայացք գցել հայաստանցիների որոնողական սովորություններին և սոցիալական ցանցերում ներգրավել բազմատեսակ խաղեր, ինչպես դա արեցին facebook-ը և вконтакте-ն:
Ի վերջո, վերադառնալով գրառման բուն թեմային, ի՞նչ հնարավոր զարգացումներ են սպասվում հայկական սոցիալական ցանցերում:
Անձամբ ես տեսնում եմ հետևյալ զարգացումները.
ա) գաղտնիք չէ, որ որոշ սոցիալական ցանցերի հիմքում ընկած են խոշոր ներդրումներ: Սա նշանակում է, որ ներդրումները վաղ թե ուշ պետք է վերադառնան եկամտի տեսքով: Սոցիալական ցանցերի այս խմբին հատուկ է մի ինչ-որ մեդիա խմբի մի մաս լինելը: Այս խմբին պատկանող սոցիալական ցանցերը կինտեգրվեն (կամ արդեն ինտեգրվում են) իրենց մեդիա-խմբին պատկանող այլ ռեսուրսներին, այդպիսով մեծացնելով թե ընդհանուր խմբի այցելությունների քանակը, թե օգտագործելով սոցիալական ցանցերը այլ ռեսուրսներ կամ ծառայություններ գովազդելու համար: Այլ հարց է, թե տվյալ մեդիա խմբի բիզնես պլանում, կոնկրետ որ կայքն է համարվում եկամտի հիմնական աղբյուր:
բ) սոցիալական ցանցերի մյուս խումբը հիմնականում մեկ կամ միքանի հոգու կողմից ստեղծված կայքեր են: Պատմությունը ցույց է տալիս, որ այդպիսի կայքերի կյանքը երկար չի լինում, քանի որ կամ դրանք կիսատ են թողնվում, կամ չեն կարողանում ապահովել եկամուտ, կամ էլ երկուսն էլ միասին (չեն ապահովում եկամուտ=> փակվում են/ կիսատ են թողնվում):
Երկրորդ խմբի կայքերի համար առավել կրիտիկական է համեմատական առավելության կառուցումը, քանի որ դրանք մշտապես չեն կարող սնուցվել ներդրողի գրպանից և ոչ էլ ինչ որ խմբի մաս են կազմում, որպեսզի կարողանան գոյատևել մյուս կայքերի հաշվին:
Եվս մի կետ, որ առավել կրիտիկական է երկրորդ խմբի սոցիալական ցանցերին. հաջող բիզնես-մոդելի կառուցումը և իրագործումը, քանի որ հենց դա է կանխորոշում կայքի եկամտաբեր լինելու մակարդակը:
